X
تبلیغات
رایتل
شنبه 6 اسفند‌ماه سال 1384

چشم براه

 آرزوئی است مرا در دل که روان سوزد و جان کاهد

 هر دم آن مرد هوسران را با غم و اشک و فغان خواهد

 بخدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارش

 سوختم از غم و کی باشد غم من مایه آزارش

 شب در اعماق سیاهی ها مه چو در هاله راز آید

 نگران دیده به ره دارم شاید آن گمشده باز آید

 سایه ای تا که بدر افتد من هراسان بدوم بر در

 چون شتابان گذرد سایه خیره گردم به در دیگر

 همه شب در دل این بستر جانم آن گمشده را جوید

 زینهمه کوشش بی حاصل عقل سرگشته به من گوید

 زن بدبخت دل افسرده ببر از یاد دمی او را

 این خطا بود که ره دادی به دل آن عاشق بد خو را

 آن کسی را که تو می جوئی کی خیال تو بسر دارد

 بس کن این ناله و زاری را بس کن او یار دگر دارد

 لیکن این قصه که می گوید کی به نرمی رودم در گوش

 نشود هیچ ز افسونش آتش حسرت من خاموش

 می روم تا که عیان سازم راز این خواهش سوزان را

 نتوانم که برم از یاد هرگز آن مرد هوسران را

 شمع ای شمع چه می خندی؟

 به شب تیره خاموشم به خدا مردم از این حسرت که چرا نیست در آغوشم


عناوین آخرین یادداشت ها

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید

نام کاربری